हाम्रो राजनीतिले प्रेमप्रसादहरूलाई छुँदैन
राजनीति उडिराखेको छ, जमिनको जीवनसँग जोडिएको छैन । प्रेमप्रसादहरु जस्ता नागरिकको जीवनलाई यसले छुँदैन । मानिसका पसिना, रगत, आशा, कल्पना, आँसुलाई कहीं छुदैन । आदर्श एकातिर छ, व्यवहार अर्कोतिर । राजनीतिले मानिसको जीवनलाई सम्बोधन नै गर्न सकेन ।
प्रेमप्रसाद आचार्यको सन्देश पढेपछि सुरुमा मलाई माया लाग्यो । एउटा मान्छे जलेर मर्यो । मान्छेको जिउमा आगोले पोल्दा कस्तो हुन्छ, त्यो कल्पना आयो ।
भियतनाम लगायत देशमा बौद्ध भिक्षुहरूले आफैंलाई जलाएको यदाकदा फोटो देखेको हो । नेपालमा देखेको थिइनँ, त्यो सम्झना आयो । मायासँगै सम्मान पनि जाग्यो । त्यसपछि तत्कालै ग्लानि भयो ।
